
Giant Boulder 2008
Ο φετινός Σεπτέμβριος είχε κάτι διαφορετικό. Ξεκίνησα μια ωραία μέρα και κατέβηκα στο κέντρο με το γιο μου για να διαλέξουμε το πρώτο του πραγματικό ποδήλατο. Ο γιος μου είναι οκτώ χρονών, οπότε ήθελα επιτέλους να πάρει ένα καλό ποδήλατο. Τέρμα τα κινέζικα, τέρμα τα ποδήλατα από super market και καταστήματα παιχνιδιών. Μπήκαμε, λοιπόν σε ένα ποδηλατάδικο βλέπουμε τα ποδήλατα κι ο Νίκος διαλέγει ένα ωραίο Ideal ποδήλατο βουνού. Μέχρι εδώ όλα ωραία, μόνο που το μικρόβιο του ποδηλάτου το οποίο ήταν σε ύπνωση από τα 17 μου, είχε ξυπνήσει. Μη τα πολυλογώ. Μέσα σε μια βδομάδα είχα αγοράσει κι εγώ ποδήλατο. Ένα πανέμορφο πορτοκαλί Giant Boulder του 2008.
Μαγεία! Μετά από 18 χρόνια καβαλούσα και πάλι ποδήλατο! Βέβαια, δεν ήταν και τόσο μαγικά τα πράγματα στις ανηφοριές του Γαλατσίου όπου μένω, αλλά γενικά νομίζω ότι χαιρόμουν σχεδόν σαν το γιο μου.
Το Giant, σύντομα το αποχωρίστηκα μιας και το μαγαζί απ’ όπου τ’ αγόρασα περισσότερο ενδιαφέρθηκε να “σπρώξει” το ποδήλατο που είχε παρά να μου δώσει ένα ποδήλατο στα μέτρα μου. Δυστυχώς, τότε δεν ήξερα ότι τα ποδήλατα έχουν διαφορετικά μεγέθη και έτσι ο “συμπαθής” ποδηλατάς μου φόρτωσε ένα πολύ μεγάλο ποδήλατο και μετά προσποιούνταν τον ανατολίτη σχιστομάτη (κινέζο ντε). Τον ποδηλατά δεν θα τον αναφέρω, παρότι θα έπρεπε, όμως συνιστώ σε όσους ενδιαφέρονται να αγοράσουν ποδήλατο να φροντήσουν να ενημερωθούν για τα διάφορα μεγέθη των σκελετών και να προτιμήσουν ποδηλατάδικα όπου μετρούν το ύψος και το μήκος του ποδιού.

Scott Scale 80 του 2008
Είχε φτάσει λοιπόν Οκτώβρης κι απόκτησα το δεύτερο ποδήλατο. Ένα Scott Scale του 2008, το οποίο το βρήκα σε πολύ καλή προσφορά από τον Κασσιμάτη.
Με το ποδήλατο κάνω τακτικά βόλτες τα σαββατοκύριακα, συνήθως μόνος ή με το γιό μου και μέσα σε πολύ μικρό διάστημα έχει καταφέρει να αλλάξει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μου.
Πρώτα πρώτα, έχει αλλάξει ριζικά το τρόπο με τον οποίο βλέπω πλέον το αυτοκίνητο. Πριν το ποδήλατο, θεωρούσα ότι τα πάντα στην Αθήνα θα πρέπει να γίνονται με γνώμονα τη διευκόλινση της κίνησης του αυτοκινήτου, ενώ τώρα αρχίζω να πιστεύω στην ανάγκη δημιουργίας ποδηλατόδρομων.
Δεύτερη αλλαγή που επέφερε το ποδήλατο είναι ότι αρχίζω σιγά σιγά να ανακαλύπτω περιοχές που νόμιζα ότι ξέρω. Το Γαλάτσι, η Φιλαδέλφεια, το Ψυχικό, η Κυψέλη, τα Πατήσια, η Αγ. Παρασκευή, η Βαρυμπόμπη, η Πάρνηθα, η Πάτρα, η Αχαγιά, κλπ είναι πολύ διαφορετικά να τα βλέπεις καθισμένος πίσω από το τιμόνι ενός ποδηλάτου, παρότι αν βρίσκεσαι πίσω από το τιμόνι ενός αυτοκινήτου.
Βέβαια η μεγαλύτερη αλλαγή που επέφερε το ποδήλατο είναι ότι με βοήθησε να κόψω το κάπνισμα (αλλά γι΄αυτό θα γράψω άλλη φορά).